Weer een ander adres

Omdat Robby en Julie morgen op vakantie gaan naar de USA om van daaruit met een cruiseschip terug te varen naar Sydney, via Hawaii en Nieuw Zeeland, is het tijd voor mij om maar weer eens naar een ander adres te gaan. Robby brengt eerst hun hondje Freddy naar het oppasadres, op zo'n uur rijden van hun huis. We rijden door een prachtig landschap en komen dan in Charlotteville. Als Robby in de plaatselijke supermarkt wat snoepjes voor de jongens van de opppasmoeder gaat kopen, kijkt Freddy toch wel heel erg verlangend uit het raam van de auto waar of het baasje nu toch blijft.
Na nog weer eens een uur rijden komen we in Morisset Park aan. Hier woont Annie Kane, een 5W lid. Zij heeft ook al eens bij Gerrit en mij in Gemert gelogeerd. Als Robby en ik haar veranda oplopen, ligt ze op de schommelbank te slapen en herkent mij eerst helemaal niet. Nu ben ik sinds ik haar voor het laatst zag ook wel iets veranderd. Haar niet meer rood, kortgeknipt en 10 kg afgevallen. Maar al gauw hebben we de draad van ' toen' weer opgepakt. We zitten tot 's avonds over enen op die schommelbank. Als het tegen de avond loopt komen de rainbow lorekeets weer aanvliegen. Ze maken een lawaai van jewelste, maar het is leuk ze te bekijken.
De volgende ochtend zijn we al vroeg wakker en besluiten in het meer: Lake Macquarie te gaan zwemmen en wel in Sunshine Bay. Als dat niet een toepasselijke naam is, dan weet ik het niet meer. De kleindochter van Annie, Anneke komt ook met ons mee en we zwemmen zeker een uur aan stuk door.
Na de lunch besluiten we naar Norah Head te gaan. Ja, dit wordt mijn derde vuurtoren. Een prachtig wit exemplaar. Het is nog een hele wandeling van de vuurtoren naar het eigenlijke Norah Head te lopen, maar dat heb ik er graag voor over. Onderweg naar de punt van Norah Head is er van alles te zien, maar eenmaal op de Head aangekomen, zie ik opeens dolfijnen zwemmen. Zeker 20. Even later komt er weer een familie aangezwommen. Wat kleiner dit keer, maar een belevenis voor mij.
Na zeker een half uur daar te hebben staan genieten gaan we terug, maar Annie is gewend naar de kleine waterplasjes te kijken. Die blijven over na de vloed en het krioelt hier van het leven. Dat wordt dus foto's maken. Heel bijzonder ook. Ook dat neemt zeker een half uur in beslag en dat alles onder een hete zon, met wind van zee wat lekker afkoeltAls we weer boven bij de vuurtoren zijn, stappen we in de auto, gaan fish & chips kopen in het dorp en rijden terug naar de vuurtoren. Annie heeft zelfs voor ons allebei een lekker koel flesje bier meegenomen.. We gaan pas weer richting Morisset Park als de vuurtoren zijn licht laat zien.