Morpeth

4 jaar geleden zijn we hier ook geweest. Een leuk plaatsje met oude winkeltjes. En de winkeltjes zijn erg leuk. We zijn gelijk maar begonnen om ergens wat te gaan drinken. Hier dus. Opeens zag ik een of ander dier lopen. Een lizard. Ze, het was een dametje vertelde de eigenaar, bleek tam te zijn en at uit zijn hand. Heerlijke aardbeien. Er was ook een heer aanwezig, maar die hield zich wat op de achtergrond, zoals het echte heren betaamt. Of zijn dametjes waren wat moediger dan hij, dat kan natuurlijk ook Ze zijn duidelijk van elkaar te onderscheiden. De heren zijn groter en hebben een rode buik.
Eenmaal weer buiten, was het toch wel erg warm. Zoals ik al zei, zijn het leuke oude winkeltjes en ik vind dit ' kantwerk' altijd zo mooi
Een van de winkeltjes heet Millies Lollies. Lollies is hier een verzamelnaam voor snoep, dus naast echte lollies van alles en nog wat waar de tandarts niet blij van wordt.
Van al dat slenteren word je moe, dus even op een wel heel toepasselijk bankje uitrusten is dan wel prettig. Kon mijn voeten niet op de grond krijgen. Het lijkt wel of ik krimp, of zou dat de invloed van de zon zijn?? Als je je was te heet wast, krimpt ook alles. . We gaan op zoek naar een cafeetje waar we wat kunnen eten. We willen alleen maar wat lichts eten, want 's avonds gaan we weer een Wests RSL. bezoeken. Dit keer in New Lambton en daar gaan we chinezen. En je moet natuurlijk wel een heel klein beetje je verstand gebruiken

We zijn op tijd bij Wests en het eten is vurukkulluk. Nu aap ik geen bekende schrijver na. Ik zag Remco Campert eergisteren op BVN, maar het is precies hoe ik het voelde. Heel bijzonder. We kregen 2 borden vol met heel grote gewassen bladeren ijsbergsla. Plus een schaal met iets erg lekkers. Je kunt dan met een lepel de ijsbergbladeren vullen en dubbel slaan. Erg, erg lekker. Daarna had ik voor Barramundi met gember en lente-uitjes gekozen. Baramundi is een witvis, dus errug mager. Robby had kip-curry en nog iets en Julie een rijst de luxe. Leek een beetje op een nassi rames schotel. Het grappige was dat Robby en ik geen rijst of mie kregen. Dat moest je er apart bij bestellen, maar dat deden we niet. Hadden toch al te veel. Geen desert genomen. Verstandig he? Ook niet langs een Mackie, want zo noemen ze hier McDonalds. Ze korten alles af. Hubbie is husband, brellie is umbrella, breakie is breakfast en ga zo maar door. Julie en ik gingen lopend naar huis. Een afstand van niets dus beslist geen heldendaad.
En 's avonds weer een mooie Australische film bekeken: Australia. Ook weer heel mooi.
Zo, de koffie is klaar en die moedt ik maar eens gaan drinken.