Donderdag 14 januari ga ik met Joy naar Narrandera. Hier woont een 5W vrouw. Kath. Ik heb haar nog nooit ontmoet maar Joy wel. Kath is een gepensioneerde boerenvrouw. Haar man stierf 7 jaar geleden, zoon nam de boerderij over en Kath liet zich 3 jaar een prachtig huis bouwen. Gelegen op een zandheuvel en dat was maar goed, want half december zijn hier behoorlijke overstromingen geweest..
Niet zo erg als in QLD, maar er waren veel huizen en boerderijen afgesloten van de bewoonde wereld. Kath heeft dat opgelost door haar kajak te nemen en zoon en schoondochter en de buren te bezoekenDoor de sterke stroming in de rivier is een gedeelte van de oever weggeslagen. Kath ging hier normaal gesproken zwemmen, moet nu een ander strandje opzoeken.
Omdat de wegen nog niet goed begaanbaar wren had Kath met Joy afgesproken dat we bij de buren, zo'n 3 km van haar huis, op haar zouden wachten. Zij zou ons dan in haar 4WD meenemen naar haar huis. Hadden we met een gewone auto nooit gered. Want met 4wiel-aandrijving was het nog glibberen en glijden. Het uitzicht van Kath's huis was geweldig. Op een gegeven moment zagen we een 6 tal kangaroos.
Wel een beetje ver weg, maar met mijn zoom kon ik ze toch goed op de foto krijgen.
Dit is een heel oude eucalyptusboom. Prachtige vogels kregen we te zien. Hoewel het huis erg afgelegen is, zul je je hier niet gauw vervelen. Er is zo veel te zien.
Na een heerlijke, lichte!!!!!!! lunch laat Kath ons foto's zien van haar kajaktochten tijdens de overstroming en haar laatste reis naar een 5W bijeenkomst in Zweden. Ze ging via Japan naar Finland, Zweden, Noorwegen, de Shetland eilanden naar Canada waar een van haar zoons woont. Voor iedere vrouw, die van reien houdt, een aanrader om lid te worden van 5W. Zo
een klein beetje reclame mag wel. En ik word er niet eens voor gesponsord. Hier laat Kath het waterpeil van de laatste overstroming zien De een na hoogste streep geeft het waterpeil aan van de overstromingen in 1974. Alles wat er nu gebeurt wordt vergeleken met het waterpeil van 1974. Het waterpeil van afgelopen december is ongeveer op de hoogte van haar schouders. Lijkt op het eerste gezicht niet hoog, maar de rivier is nog minstens 2 meter lager, als het niet meer is..
Ik schreef al dat er veel te zien was. En opeens zag ik een zilverreiger. Voor mij heel bijzonder. Het was trouwens een hele toer om er te komen.
Nou ja, voor Joy en mij. Kath draaide haar hand er niet voor om. Opeens was de weg een beetje weg. Ik weet niet of het op de foto goed uitkomt, maar het leek wel of de auto aan het dansen was.
Kath bleef heel rustig, dus voor haar was het heel gewoon.
Al rijdend zagen we op zijn minst 50 kangaroos weghuppen. Rennen kun je dat niet noemen toch? Ook voor de auto langs, ze hupten een eindje het bos in, draaiden zich om en keken naar ons. Vraag je je toch af: wie is er nieuwsgieriger????
No comments:
Post a Comment