Semaphore nummer 2

Zoals ik al had verwacht kon ik bij Elaine, mijn penvriendin in Adelaide geen blog bijwerken. Haar computer is nogal traag. Hij begon al te kreunen als ik de kamer binnen kwam, dus dat wou ik hem niet aandoen. We zijn zondagmorgen vroeg vertrokken richting Adelaide en gingen daar naar de Edge Church, waar Miriam lid van is. Een zeer levendige gemeente, met heel harde muziek en heel warme contacten. Mensen die nieuw waren kregen een DVD van de kerk plus een beker. Daar kon je een gratis kop koffie in geserveerd krijgen. Na de dienst waren er allerlei heerlijk frisse hapjes fruit, kaas, toastjes en het duurde heel lang voor we vertrokken naar de bakery iets verderop om daar een lekker warm pasteitje te eten. We hadden met Elaine afgesproken dat ze mij ergens in de buurt zouden oppikken en heel toevallig kwamen we op dezelfde tijd aangereden. Met Roger en Elaine naar Port of Adelaide gereden om op bezoek te gaan bij de broer van Roger en diens vrouw: Claude en Pat. Op weg daarnaartoe dus nummer 2 vuurtoren gefotografeerd. Dit is een heel oude, net zoeen als ik 4 jaar geleden in Newcastle zag. Hier werd heel vroeger bovenop een vuur aangestoken om zo de zeelieden de weg te wijzen.
De volgende dag met Elaine naar de Botanische Tuinen gereden. We hadden daar afgesproken met Rip, een kennis van Gerrit met wie ik, samen met Gerrit na ons bezoek aan Australie 4 jaar geleden, contact heb gehouden. Rip is een vrijwillege gids van de Botanische tuin en wist heel veel te vertellen. De foto hier is een zgn. bottletree, naam spreekt voor zichzelf. Het is echt ongelooflijk hoe hoog sommige bomen zijn. En ik heb zoveel foto's gemaakt, dat het moeilijk is er een keus uit te maken. Ik laat een foto zien van een sculptuur, net achter de.
wel heel erg moderne botanische kassen. Dit is gemaakt met zeker 1500 lagen glas. Heel bijzonder. Van welke kant je het ook bekijkt. In de tuinen staan zeker 6 heel speciale bomen. Er zijn mannenbomen en vrouwenbomen en dat zijn de enige ' bezittingen' van de aborigines. Alles wat op aarde leeft is gemeenschappelijk bezit, maar deze bomen kunnen ze bezitten. Er groeien enorm grote ' dennenappels' aan, op deze foto te zien. De zaden van deze dennenappels worden gebruikt om meel van te maken. Het smaakt een beetje naar gemalen kastanjes, iets zoetig. Rip bood ons een lunch aan in de cafetaria van de botanische tuin en daar ontmoetten we ook zijn partner Cheryl. Een heel aardige vrouw, die parttime in de kassen - conservatory werkt. Ze nodigde ons uit daar ook een kijkje te komen nemen. Binnen is een tropisch oerwoud nagebootst, waar ik ook weer prachtige foto's kon maken. Deze kassen zijn 11 jaar oud, maar de bomen beginnen door het dak te groeien.
We nemen afscheid van Rip en Cheryl en gaan nog even naar de rozentuin. Ik zou niet weten hoeveel soorten rozen hier zijn te bewonderen. De een is nog mooier dan de andere. Er was een roos genoemd naar Diana Princess of Wales, Sir Cliff Richard, door hemzelf geplant in 2004, een roos gewijd aan de Hertogin van Brabant. Zoveel kleuren, zoveel soorten.
Hierna naar een winkelcentrum om wijn te kopen. We zijn 's avonds uitgenodigd door Marie en Terry. Marie is een vriendin van Elaine en was 14 toen ze van Tilburg naar Australie verhuisde. We hebben heerlijk gegeten onder een van hun 3 pergola's, en dan zijn die pergola's nog groter dan mijn woonkamer. Ik heb Marie beloofd dat ik mijn best zal doen om te proberen de zussen van haar moeder in Rusland op te laten sporen via Spoorloos.
Morgenochtend vroeg vertrekken we naar Murray Bridge. Daar heb ik geen computer tot mijn beschikking, het zal dus een paar dagen duren voor ik weer een berichtje kan plaatsen.