De bergen in

Zit je 's morgens heerlijk te ontbijten op de veranda en dan zie je de rainbow lorekeets vlak voor je neus ook lekker smikkelen.
We gaan richting Martinsville en dan zo de bergen in. Annie heeft hier veel aan bushwalking gedaan, ze weet dus de mooie plekjes te vinden. Heb voor de zekerheid ma
ar stevige schoenen aangetrokken. Ergens houdt de weg op, maar we stappen uit en horen de bellbirds. Het is echt of er klokjes klinken. Ook weer heel bijzonder.
Dan gaan we naar het Canadian Pine Forest, met alleen maar Canadese dennebomen. We gaan daar onze lunch opeten. Overal staan tafels en bbq's. er loopt een kreek met stromend water. Er zit al iemand op ons te wachten: deze flinke meneer. Ik denk dat hij zeker 1.5 meter lang is. Helaas voor hem hebben we geen vleeswaren op ons brood, want daar schijnt hij nogal gek op te zijn. Hij blijft maar om ons heen lopen, ruikend met zijn tong.
We gaan een wandeling maken langs de kreek. Ook dat is erg mooi. Meestal wordt het pad goed aangegeven, maar soms is het ook zoeken. We komen langs een hoge ' muur' . Als het een paar dagen heeft geregend, dan druppelt hier, langs het mos en de varens het water naar beneden. Maar ja, ondanks de wateroverlast elders in Australie, is het hier toch wel een beetje droog.
Ergens onderweg zien we een vreemde rotspartij. Het lijkt net of er een poema in afgedrukt is. Ik weet niet of het op deze foto goed te zien is, probeer het maar even. Als we weer in de auto stappen kijk ik terug op een prachtige wandeling in een stukje regenwoud. Die zijn er nog wel, maar je moet ze wel weten te vinden. Als afsluiting gaan we naar Heatons Lookout. Hier heb je een prachtig uitzicht over Lake Macquarie, Lake Tuggerah en de oceaan.
Het kan zijn dat ik de namen niet goed heb. Ik zit nu achter de computer in het community center en heb mijn schrift met aantekeningen niet bij me.
Deze avond kookt Annie in haar turbo oven: worstjes, mais, doperwtjes, wortelen een lekkere aardappelen.