26 april - de Hunter Valley

Van daag een tochtje door de Hunter Valley gemaakt. We beginnen met een bezoek aan Liane Heinke, een 5W vrouw, die Cuny heeft ontmoet tijdens het dagje uit in Newcastle op 19 maart. Bij die gelegenheid nodigde ze ons uit om koffie te komen drinken als we in de Hunter Valley waren. De Hunter Valley is beroemd om zijn wijnen, maar Liane en haar man verbouwen olijven en hebben daar een 20 hectare grote Grove. De afgelopen 4 weken was ze erg druk geweest met oogsten. Met een groep vrienden brengen ze hun eigen merk olijfolie uit en Harry kreeg een flesje aangeboden. De olijven die geperst moeten worden zijn nu geoogst, maar aan de bomen op deze foto zitten nog de zgn. tafelolijven. Die worden het volgende weekend geoogst. Een beetje meer zon, om ze nog iets meer te laten rijpen, zou welkom zijn. De eerste commerciele wijngaarden werden vanaf 1830 aangelegd op de vruchtbare vlakten bij de Hunter River. Er zijn hier 74 voor publiek geopende wijnhuizen. Shiraz en Semillon zijn de meest kenmerkende wijnen voor de Hunter Valley. Het is mooi rijden langs de smalle wegen en genieten van het uitzicht. Wij hebben op een prachtige plek, met uitzicht naar alle kanten, gepicnict. Harry had heel veel lekkers klaargemaakt voor de picnic: kip, pastasalde, koolsalade, gekookte eieren, broodjes, kaas, salami, avocade, meloen en druiven en natuurlijk ontbrak de wijn niet. Jammer dat het een beetje hard waaide en de temperaturen haalden niet van die in Holland, maar we hebben er genoten. We hebben eigenlijk maar een wijnhuis bezocht: Tyrrell's Vineyards. Zij produceren al wijn sinds 1885 en zijn in dit schuurtje begonnen. Nu is het een millioenbedrijf.
We bezoeken ook nog de Happy Valley Gardens. Je kunt daar prachrige tuinen bezoeken, maar dat hebben we niet gedaan, want daar moet je een hele dag voor uittrekken. Wel wandelen we wat rond en bezoeken een witte kapel met prachtige glas-in-loodramen. Vanuit de kapel hebben we een geweldig uitzicht op de tuinen met een grote vijver, waar op dat moment op de maat van een wals de fonteinen beginnen te spuiten. We slenteren er wat langs winkeltjes en besluiten op een gegeven moment naar huis te gaan. En wat zien we dan???? Jawel, onze eerste kangaroes in het wild. Er zit een heel groepje te grazen. moeten daar foto's van worden gemaakt.



Verder naar Cesnock, waar we deze merkwaardige bouwsels tegenkomen. Dit zijn voormalige ovens van pottenbakkers. In het avondlicht een mooi object om te fotograferen. Harry besluit via een andere weg naar huis te rijden en zo kan het gebeuren dat we op een gegeven moment MOUNT VINCENT zien. Ja, dit moet natuurlijk wel even groot worden geschreven, want niet veel mensen kunnen zeggen, dat er een berg naar hen is vernoemd. Of zou het toch een beetje anders zijn?
Mount Vincent blijkt een gehuchtje te zijn aan de voet van Mt.Vincent. We bezoeken er ook nog een kerkje met een kerkhof, waar in het columbarium een urn staat van een vriend van Harry en Margriet.

Lest We Forget - Opdat wij niet vergeten

Deze spreuk hoor en lees je vandaag overal, want het is Anzac Day, de Nationale Herdenkingsdag voor de gevallenen in welke oorlog dan ook. Vanmorgen vroeg bij zonsopgang waren er overal herdenkingen, gevolgd door marsen. Hier kunnen we geen foto van laten zien. Niet omdat het te vroeg voor ons was, alhoewel 5 uur wel heel erg vroeg is, maar het regende nogal hard en dat doet het al drie hele dagen achter elkaar. In Newcastle is meer dan 100 mm regen gevallen, alleen in de dam minder en dat is dan weer niet zo goed. Zo gauw je iets meer landinwaarts gaat, begint het al droog en dor te worden. Maar in Hamilton is het nog groen, zoals je op deze foto van de voortuin van Harry en Margriet ziet.

Veel hebben we de afgelopen dagen niet meegemaakt. Cuny doet haar oefeningen, die Harry haar geeft en het gaat al een stuk beter met de schouder. De pijn is minder en ze kan hem al beter bewegen. Maar door die frozen shoulder, let wel een frozen shoulder in Australie - we moeten maar nooit naar Alaska gaan of een ander koud land, kunnen we geen auto huren en hebben we onze reisplannen een beetje aan moeten passen.

Zondagmiddag zijn we op de 80e verjaardag van Riek Veldon geweest. Zw was erg emotioneel toen ze ons zag verschijnen, maar dat ze jarig was, daar begreep ze niets van. Toch was het een gezellig feest. Voor Gerrit was het fijn zoveel familieleden weer te zien. Riek is een nicht van de moeder van Gerrit (dit even voor de niet-Van der Wijsten).

Gistermiddag op bezoek geweest bij Ann Stevens, ook een bekende van de familie Van der Wijst.

Ann wordt binnenkort 85 en heeft weer een paar rijlessen genomen, omdat ze in juni weer examen moet doen in verband met haar leeftijd. Dit moet ze wel halen, anders is ze haar rijbewijs kwijt en dat wil ze natuurlijk niet.

We gaan ons nu klaarmaken voor een bbq bij de familie Murphy. Het zal wel binnen eten worden, want het regent nog steeds.

Flora en fauna in de botanische tuin Brisbane.

Het is al weer even geleden, dat we iets gepubliceerd hebben op prietproat, maar dit komt ook omdat we veel familiebezoekjes afgelegd hebben, en we toch best druk zijn met de vacantie.Het zijn overal B.B.Q's, etentjes en partijtjes bij diverse familieleden en bekenden.

Maar wij ondergaan dit allemaal heel gedwee.

Daarom willen wij jullie eens extra laten genieten van de mooie vogels, planten en bomen.

Ondanks de late zomertijd, of herfst, zijn er nog volop bloemen te zien, die bij ons dan ook helemmaal onbekend zijn, zoals deze waterlelie.

Ook deze boom heeft de tand des tijds heel goed doorstaan ondanks zijn 150 jarige leeftijd.

Deze grapjurk zit zijn tijd af te wachten, om een hapje van je bord te kunnen jatten.

Ofschoon wij vrijwillig ons eten met hem of haar gedeeld hebben.

Voor degene die geinteresseerd zijn in foto's: wij hebben onze memoriestick van 2GB al vol, daarom deze fotosessie uit Brisbane.

Voor de goede orde: Cuny zit een beetje in de lappenmand, want ze is naar het ziekenhuis geweest, en daar werd een frozen shoulder geconstateerd.

15 april ons laatste bezoek aan de city van Brisbane

Vandaag staat Chinatown op het programma. Met verschillende bussen komen we er en in eerste instantie is er geen Chinees restaurant te bekennen. Wel Italiaans, Mexicaans, Frans, maar daarvoor zijn we niet gekomen, want we willen weer eens een echte Wontonsoep eten.

In een heel klein restaurantje bestellen we de soep en zoals altijd smaakt ze verrukkelijk.

Wij maar denken dat er alleen in Nederland vreemde snoeshanen rondlopen. Nou hier kunnen ze er ook wat van. De dame, die haar kruier met al haar hoedendozen achter haar aan laat sjouwen, ging er nog eens uitgebreid voor staan.

Voor we naar huis gaan gaan we nog even de St. John's Cathedral - Anglicaans - binnen. We denken dat er restauratiewerkzaamheden zijn, maar een vriendelijk jonge vrouw vertelt ons, dat de kerk nog niet is afgebouwd.

In 1906 is met de bouw begonnen en in 2007 hoopt men klaar te zijn. Ze leidt ons rond in de kerk en vertelt allerlei bijzonderheden en dan is ze ook nog zo vriendelijk ons samen op de foto te zetten.

14 april 5W ontmoeting in Brisbane

In eerste instantie zouden we vandaag naar Toowoomba gaan om een penvriendin van Cuny te bezoeken, maar ze krijgt haar niet te pakken aan de telefoon. Een goed alternatief is de 5W bijeenkomst in de mensa van de University for Women van de Universiteit van Queensland. Gerrit heeft dus een rustdag, geen platvoeten en andere ongemakken.

De lunch bestaat uit een warm en koud buffet, met een dessertbuffet - heerlijke tiramisutaartjes en ander fout spul. De 27 dames laten het zich goed smaken. Cuny ontmoet nog een paar oude bekenden, waar ze tot nu toe alleen per email contact heeft gehad. Marion, onze gastvrouw is wel de drijvende kracht achter deze groep. Ze staat hier voor op de foto.

Omdat Marion vanuit de bijeenkomst naar Sydney vliegt - haar zoon is aan een hernia geopereerd - brengt Janet haar thuis. Er wordt onderweg over van alles gepraat, maar vooral over boeken en schrijvers.

Als Cuny thuiskomt ziet ze deze foto op een electriciteitsdraad zitten. Op z'n dooie gemak en hij laat zich ook van alle kanten fotograferen.

We zitten de rest van de middag op het balkon.

Bekijken de vogels, die toch nog bij de voerbakken durven te komen.

en van de mooie vergezichten als het gaat schemeren.

13 april Brisbane botanische tuin en tochtje over de Brisbane River

Vandaag zijn we al vroeg op pad gegaan. We willen de botanische tuin bekijken. En het is werkelijk de moeite waard. Het is wel erg jammer dat het gras zo dor en droog is. De voorraad water in Brisbane is bedroevend laag, zo'n 20 % en de maatregelen die men moet nemen, liegen er niet om. Als je gaat douchen, dan gebruik je een emmer om het eerste, koude water in op te vangen. Dat kan dan voor de tuin gebruikt worden. En zo gaat het ook met het water waarmee je de groenten e.d. wast. Overal zie je bruine grasvelden, zoals ook hier in de Botanische tuin. Maar er is nog meer te zien: prachtige bloemen, vreemde vogels en heel veel soorten bomen, zoals deze torenhoge palm. Reken maar eens uit hoe hoog die is. Oorspronkelijk was hier de Government Garden gevestigd, maar in 1855 kwam hier de Botanische tuin.

In eerste instantie werd de tuin gebruikt als experimentele boerderij, maar er waren ook opvoedkundige elementen aanwezig. Walter Hill, de eerste directeur had als taak inheemse en exotische planten te vinden die geschikt waren voor het klimaat van de nieuwe kolonie. Hill heeft mango's, ananas, pawpaws, diverse soorten appels, suikerriet, tabak, gember, koffie en vele soorten noten en druiven geintroduceerd. Er zijn door de jaren heen diverse overstromingen geweest in Brisbane. De ergste waren in 1890, 1893, 1897 en 1974. In 1974 rees het water tot 4,6 meter in het midden van de tuin. Veel planten en struiken hebben dat niet overleefd.

Dit zijn maar een paar voorbeelden van al die bijzondere planten en bomen die we daar hebben gezien.

's Middags maken we een tochtje van zo'n 1,5 uur over de Brisbane River met een Rivercat. Een catamaran die als veerboot fungeert. We kunnen zo de stad vanuit een andere hoek bekijken. We passeren veel bruggen, maar ook het maritiem museum met een vuurtoren, de Universiteit van Queensland in het zuiden van Brisbane. Bij Southbank gaan we even aan land om daar de sfeer even op te snuiven

Er is veel te doen voor kinderen, zoals trampolinespringen, een grote speeltuin en een zwembad met een heus zandstrand. De ibissen maken daar ook graag gebruik van. Ze scharrelen trouwens ook op de terrasjes om zo hun kostje bij elkaar te schrapen. Overal op de tafeltjes en de muren staat met grote letters, dat de ibissen niet gevoerd mogen worden, maar ja: ze kunnen niet lezen, die ibissen.

Deze prachtige wandelweg zal in de toekomst nog mooier worden als de betonnen palen helemaal volgegroeid zijn met bougainvillea.

12 april Brisbane

Op het station van Mitchelton vragen we aan een meneer waar een bepaalde bus is om in de city te komen. Hij raadt ons aan om met de trein te gaan, dat kan op hetzelfde kaartje. Dat doen we dan maar en hij stelt voor dat hij ons naar de informatiestand van het openbaar vervoer in Brisbane zal brengen. Daar kunnen we dan alles te weten komen over welke bus we naar Toowoomba moeten nemen. Als Gerrit hem een kopje koffie aan wil bieden, wijst hij dat af, want hij moet naar de tandarts. Toch neemt hij de moeite om voor ons een omweg te maken. Dat is toch wel erg vriendelijk.
We maken vandaag een wandeling langs verschillende interessante gebouwen in Brisbane. Net als in Sydney en Newcastle zie je hier ook prachtige Victoriaanse huizen tussen torenhoge flats van glas en staal. Het is moeilijk om niet maar te blijven fotograferen. Natuurlijk zie je ook overal standbeelden van beroemde en minder beroemde persoonlijkheden. Dit is Koningin Victoria, die hier duidelijk de scepter zwaait.
Dit is de deur van een voormalig 19e-eeuws graanpakhuis. Nu is er een museum over de geschiedenis van Queensland gevestigd. Als we onze wandeling voortzetten komen we een monument tegen dat bedoeld is om die Nederlanders te eren die geholpen hebben Australie tegen de Japanse invallen te verdedigen. Als je deze foto aanklikt wordt hij

12 april Brisbane

Op het station van Mitchelton vragen we aan een meneer waar een bepaalde bus is om in de city te komen. Hij raadt ons aan om met de trein te gaan, dat kan op hetzelfde kaartje. Dat doen we dan maar en hij stelt voor dat hij ons naar de informatiestand van het openbaar vervoer in Brisbane zal brengen. Daar kunnen we dan alles te weten komen over welke bus we naar Toowoomba moeten nemen. Als Gerrit hem een kopje koffie aan wil bieden, wijst hij dat af, want hij moet naar de tandarts. Toch neemt hij de moeite om voor ons een omweg te maken. Dat is toch wel erg vriendelijk.
We maken vandaag een wandeling langs verschillende interessante gebouwen in Brisbane. Net als in Sydney en Newcastle zie je hier ook prachtige Victoriaanse huizen tussen torenhoge flats van glas en staal. Het is moeilijk om niet maar te blijven fotograferen. Natuurlijk zie je ook overal standbeelden van beroemde en minder beroemde persoonlijkheden. Dit is Koningin Victoria, die hier duidelijk de scepter zwaait.
Dit is de deur van een voormalig 19e-eeuws graanpakhuis. Nu is er een museum over de geschiedenis van Queensland gevestigd. Als we onze wandeling voortzetten komen we een monument tegen dat bedoeld is om die Nederlanders te eren die geholpen hebben Australie tegen de Japanse invallen te verdedigen. Als je deze foto aanklikt wordt hij groter en dan kun je de tekst beter lezen.
Een eindje verder staat deze huizenrij, The Mansions. Gebouwd rond 1890. Het gebouw wordt aan weerszijden opgesierd door stenen katten.

11 april hoezo dom?

Op 9 april schreef Cuny dat ze een beetje dom was geweest door de oplader van haar fototoestel in Sydney te laten liggen. Dat het ondanks die dommigheid toch een leuke dag is geworden, leek een meevaller. Maar dat is toch niet de enige meevaller, want ons onderkomen in Brisbane, bij 5W-vriendin Marion, lijkt van alle gemakken voorzien. Een complete afdeling voor ons tweetjes. En wat het mooiste van alles is??? Er staat een computer, dus we kunnen onze lusten botvieren en mailen met onze achterban 'all over the world'. Marion en haar man Keith wonen prachtig. Hun huis heeft een smeedijzeren ballustrade en op het terras staat een witte smeedijzeren tafel met 6 stoelen, een sidetabel van dezelfde makelij. Het is er goed toeven. Vanaf het terras heb je een prachtig uitzicht. Om 6 uur begint het al een beetje te schemeren en om half zeven is het donker. We moeten die avond om 6 uur klaarstaan, want Keith heeft voor ons naar de R.S.L.-club gebeld en het busje komt zo. We laten ons ophalen door het busje van de club, omdat er na 6 uur geen bus meer rijdt in Everton Park. Als we ons willen laten inschrijven, adviseert de dame achter de balie ons om lid te worden, dat kost dan wel 2 Aud. Het voordeel hiervan is dat we dan 2 maaltijden kunnen bestellen voor de prijs van 1. We lijken steeds dommer te worden, want we hebben steeds vaker geluk. Dat voordeel geldt ook voor de drankjes. De naam van Gerrit wordt wel een beetje verkracht, maar ik denk niet dat de Prime Minister of wie dan ook in Australie daar wakker van zal liggen. Wij in ieder geval niet. Om 8 uur staan we klaar om weer met het busje naar 'huis' te worden gereden. Dat kost dus niets. Dom, dom, dom. De chauffeur kent de vaste klanten allemaal bij naam en toenaam, maar weet ook nog dat hij ons 2 uur tevoren in Kurrajongstreet had opgehaald.

10 april Newcastle to Brisbane

's Morgens vroeg om 6 uur vertrokken richting Brisbane. We maken onderweg een aantal stops, maar in Coffs Harbour staat deze grote banaan ons uit te nodigen er een heerlijk bananenijsje te komen eten. Cuny had al in het boek "Down Under" van Bill Bryson gelezen, dat er heel veel van dat soort big blikvangers zijn in Australie en ja, een eind verder ontdekken we een Grote Garnaal. Leuk voor een foto natuurlijk. In de buurt van Byron Bay kunnen we vanaf een uitkijkpunt de vuurtoren zien staan op het meest oostelijke puntje van Australie. Het is wel erg ver weg, maar het is en blijft een vuurtoren en dus moet hij gefotografeerd worden. Al met al een mooie rit met afwisselende landschappen. Tegen 5 uur 's middags arriveren we in Regent's Park, waar de moeder van Margriet woont. Eten doen we in de R.S.L.-club. Een moeilijk te omschrijven Australisch fenomeen. R.S.L. betekent Retired Soldiers League. Deze veteranen hebben hun clubs, waar ze bijeenkomen. Niet-leden zijn ook welkom, want het is de bedoeling dat er geld verdiend wordt en dat geld verdienen ze via de pokies, oftewel gokmachines en door het schenken van drank. Je kunt er heel goed en goedkoop eten. En gokken is geen must, maar soms wel leuk. Drinken hoeft natuurlijk ook niet, maar is soms ook wel leuk. Er zijn niet alleen clubs voor veteranen, maar iedere soort sport heeft zijn eigen clubs. Er is dus keus genoeg om 's avonds ergens te gaan eten.