Lest We Forget - Opdat wij niet vergeten

Deze spreuk hoor en lees je vandaag overal, want het is Anzac Day, de Nationale Herdenkingsdag voor de gevallenen in welke oorlog dan ook. Vanmorgen vroeg bij zonsopgang waren er overal herdenkingen, gevolgd door marsen. Hier kunnen we geen foto van laten zien. Niet omdat het te vroeg voor ons was, alhoewel 5 uur wel heel erg vroeg is, maar het regende nogal hard en dat doet het al drie hele dagen achter elkaar. In Newcastle is meer dan 100 mm regen gevallen, alleen in de dam minder en dat is dan weer niet zo goed. Zo gauw je iets meer landinwaarts gaat, begint het al droog en dor te worden. Maar in Hamilton is het nog groen, zoals je op deze foto van de voortuin van Harry en Margriet ziet.

Veel hebben we de afgelopen dagen niet meegemaakt. Cuny doet haar oefeningen, die Harry haar geeft en het gaat al een stuk beter met de schouder. De pijn is minder en ze kan hem al beter bewegen. Maar door die frozen shoulder, let wel een frozen shoulder in Australie - we moeten maar nooit naar Alaska gaan of een ander koud land, kunnen we geen auto huren en hebben we onze reisplannen een beetje aan moeten passen.

Zondagmiddag zijn we op de 80e verjaardag van Riek Veldon geweest. Zw was erg emotioneel toen ze ons zag verschijnen, maar dat ze jarig was, daar begreep ze niets van. Toch was het een gezellig feest. Voor Gerrit was het fijn zoveel familieleden weer te zien. Riek is een nicht van de moeder van Gerrit (dit even voor de niet-Van der Wijsten).

Gistermiddag op bezoek geweest bij Ann Stevens, ook een bekende van de familie Van der Wijst.

Ann wordt binnenkort 85 en heeft weer een paar rijlessen genomen, omdat ze in juni weer examen moet doen in verband met haar leeftijd. Dit moet ze wel halen, anders is ze haar rijbewijs kwijt en dat wil ze natuurlijk niet.

We gaan ons nu klaarmaken voor een bbq bij de familie Murphy. Het zal wel binnen eten worden, want het regent nog steeds.