Aan de Murray River

Zo ziet de rivier er 's morgens vroeg uit. De dag ervoor was er veel wind en was het water erg onrustig. We waren vroeg opgestaan omdat we de roeiers bezig wilden zien.
Een 20-tal jongelui die hier op kamp waren en iedere morgen zo'n 20 km roeiden. Er waren er die alleen roeiden. Gerke zal wel precies weten hoe dat soort roeiboten heten.
Hierna gingen we naar Monarto Zoo Je kon daar urenlang wandelen, maar wij kozen voor de safaribus. Je kon op bepaalde punten uitstappen en de dieren goed bekijken. Ook werd er veel verteld over die dieren. Deze zebra's (ben de naam vergeten) vond ik erg mooi om te zien. Zodra hun veulens geboren zijn, draaien de merries hun achterste naar hun jong om het haar 'print' te laten zien.
Hier herkennen ze hun moeder altijd aan.
We kwamen ook bij de leeuwen. Op hoogte konden we zien hoe ze vanuit een schaduwrijke plek op kwamen draven toen ze de stem van hun oppaster hoorden.
Ze kregen hun dagelijkse hapje, een stukje kalkoen. Natuurlijk was de jonge leeuw, hij is 3 jaar oud, de baas over de 4 leeuwinnen, die enkele jaartjes ouder zijn.
We besloten met de bus naar de cafetaria te gaan en daar wat te eten. Hierna liepen we naar de chimpiez. Er zijn daar 4 mannetjes en 4 vrouwtjes. Die laatste vier wonen er nog maar 2 maanden. Ze zijn overgevlogen vanuit Burgers Zoo in Arnhem en brengen fris bloed in de gemeenschap.
Daarna zijn we nog naar een krokodillenpark geweest, maar dat viel erg tegen. Oud, slecht onderhouden en de dieren, niet alleen krokodillen, maar ook vogels, reptielen enz. zaten in kleine donkere kooien. Dese wombat kiest voor een donker plekje, dus hij zal het wel naar zijn zin hebben gehad.
's Avonds naar een restaurant en daar werd ons gevraagd of we mee wilden doen aan een quiznight.Ja echt, ik doe hier dingen die ik thuis nooit zou doen. Een onderwerp van de quiz was; By George en er werd van alles over diverse George's gevraagd. Toen er een filmpje werd getoond met daarin een zanger met een wilde baard en wijde broekspijpen werd gevraagd welke George dat was.
Iets verderop waren twee tafels met jongelui en die begonnen me toch te lachen. Dat waren dus Nederlanders, de zanger was George Baker. De jongelui waren op een werkvakantie in Australie. Dat heeft Ruth hun gevraagd. En geloof het of niet: wij The Ramblers, zo had Kevin onze groep genoemd, wonnen die ronde. Prijs???? Een mini-mini stukje mars of zoiets. Je mocht kiezen van een grote schaal. En natuurlijk eeuwige roem in Murray Bridge. Omdat we de volgende morgen weer vroeg op moesten, mijn trein vertrok half tien, zijn we tijdens de drink break vertrokken.