Vrijdag, 11 maart - wandeling in de French Consession

Ik heb al wat verteld over de vele bijzondere transportmiddelen hier. Zal er nu eerst maar eens een paar laten zien
Vandaag is het ook weer een bijzondere dag. Vandaag ga ik een wandeling maken in de French Consession, samen met iemand van een groep Nederlandse vrouwen die een bedrijfje erin hebben opgezet. Marjan van Marle heet mijn gids en ze komt oorspronkelijk uit Dordrecht. We ontmoeten elkaar in een restaurant en ik blijk haar enige klant te zijn. De French Consession trekt me in het bijzonder aan, omdat ik in Sydney een heel interessant boek heb gelezen: Falling Leaves en dat boek speelt zich grotendeels in de French Consession af. We lopen eerst maar eens over de wet market, waar ze veel levensmiddelen verkopen. Blote kippen, maar ook levende kikkers. Ik zie halve vissen, waarvan de kieuwen nog bewegen. Maar ook heel veel verse en frisse groentesoorten. Maar daar heb ik al eens foto's van laten zien. In de tijd van het boek woonden in deze wijk veel zeer gegoede Franse families, nu zijn de grote huizen bewoond door heel veel families.Ze hebben vaak maar een kamer voor het gezin, met dan meestal maar 1 kind. Het leven speelt ich veel op straat af. of zoals op deze foto: ze bouwen gewoon een beetje naar buiten uit. Je moet je spullen toch ergens laten, nietwaar? Ja, en dn nog maar eens een foto van een kleine ondernemer met zijn handel. En een vrolijke meneer die de was ophangt. Het is nu een echte volksbuurt, waar veel winkeltjes zijn, werkplaatsjes, de kapper die buiten zijn klanten bewerkt, overal kun je eten kopen. Marjan woont zelf midden in de French Consession en ze woont er graag.Oh ja, stoelen worden er ook verkocht. De eigenaar van deze wel heel kunstig opgestapelde bakfiets zit er naast op een kratje, lekker in de zon.Een schoenmaakster aan het werk en de klant zit te wachten tot ze klaar is. Het is een heerlijke wandeling, het zonnetje schijnt en ik ben in goed gezelschap. Na 4 uur wandelen brengt Marjan me naar een leuk restaurant waar ik kan lunchen. Daarna wandel ik op mijn gemak naar huis. Onderweg van alles fotograferend. Ik blijf me verbazen over het verkeer. Maar daar vertel ik in een ander hoofdstukje over. Het wordt nu tijd om mijn spullen allemaal klaar te zetten. De taxi mocht eens wat vroeger komen,, dan wil ik toch wel klaar staan.
En dan duurt het niet lang meer, zo'n 26 uur, voor ik weer in Nederland ben.