Monday, May 7, 2007

Problemen


Ja, die hebben we nu toch wel. Toen we zondag op het vliegveld van Newcastle wilden inchecken bleken onze koffers te zwaar te zijn. De mevrouw liet het oogluikend toe, maar we moeten toch wel een oplossing zien te vinden. De eerste stap hebben we vanavond gedaan. De fles wijn die Tony en Jan Murphy meegegeven hebben, is al half leeg. Morgenavond de rest. En dan zien we wel verder. Eerst maar een paar indrukken van Melbourne. Liz, de 5W vrouw haalde ons op van het vliegveld. Ons eerste doel was het Casino. Ja, waar moet je anders naar toe op zondagmorgen half negen?? Nou, wij wilden er alleen maar de auto parkeren. Dat is daar relatief goedkoop, omdat ze er hopen flink aan je te gaan verdienen. Dat was aan ons niet besteed. We hebben er een kopje koffie gedronken en zijn Melbourne gaan bekijken. Liz is een geweldige gastvrouw. Ze vindt het ook leuk Nederlandse gasten te hebben. Ze is zelf, als meisje van 3 vanuit Venlo naar Australie geemigreerd. En ondanks dat ze een drukke loopbaan heeft op een school, heeft ze ons gisteren en vandaag allerlei mooie plekjes laten zien. In Melbourne bijvoorbeeld het prachtige treinstation aan Flinders Street en al lopend naar het imposante Warmemorial passeerden ons diverse romantische koetsjes. Of die leuke ouderwetse tram, waarmee je gratis van het ene punt van de stad naar het andere kunt. Bij elke halte wordt omgeroepen welke bezienswaardigheden in de buurt zijn. Erg gemakkelijk dus. We hebben de zoon van Liz ook ontmoet en hebben een expositie van Australische impressionisten bezocht. Erg mooi.
Vandaag zijn we naar Coal Creek geweest. Een openluchtdorp, zoals in het begin van de settlers een dorpje eruit gezien moet hebben.
Onderweg moest Gerrit wel even testen of hij in de juiste conditie was om de hele dag met twee vrouwen op stap te zijn. Coal Creek bleek een leuk museum te zijn. Het wordt gerund door vrijwilligers en helaas is er een tekort aan fondsen om alles goed te onderhouden. We hebben niet alles uitgebreid kunnen bekijken, want we wilden op tijd op Phillips Island zijn om het aan land komen van de Little Pinguins te zien. Helaas mochten er geen foto's gemaakt worden. Het is een aandoenlijk gezicht om al die diertjes, die niet veel groter zijn dan een gemiddelde meeuw, aan land te zien komen, net nadat de zon is onder gegaan. In de duinen en daarachter hebben ze allemaal hun nesten, waar ze iedere avond weer op af komen, nadat ze de hele dag in de zee gezwommen hebben en met dikke buikjes vol vis.

1 comment:

Anonymous said...

Beste Cuny,
Wat maak jij een geweldig mooie reis samen met je partner. Ik geniet van je fraaie reisverhalen en dito foto's. Ik vraag me onderdehand wel af wat je ooit nog in Enschede te zoeken hebt.
Geniet er nog maar goed van.
Met vriendelijke groet,
Jasper