Victor Harbor en Adelaide

We praten nu over Adelaide, maar we zijn al in Perth. Pas de laatste dag bij Eileen en Roger, een penvriendin van Cuny, kwamen we erachter dat ze een computer hadden. We zullen de achterstand nu proberen in te halen in de bibliotheek dichtbij waar Ann, een 5W vriendin van Cuny, woont. Dit varken kwamen we tegen in Port Elliot, dichtbij Victor Harbor. Het lijkt erop of hij straf heeft of de kroeg niet in mocht.
Een collega van hem komen we in Adelaide tegen, midden in de city. dit varken had tenminste nog gezelschap van 3 soortgenoten. Bij Eileen en Roger hebben we ook een paar goede dagen doorgebracht. Ze halen ons zondagmiddag op in Victor Harbor en gelukkig is hun auto groot genoeg voor onze bagage. Op weg naar hun huis rijdt Roger naar Windy Point om ons een uitzicht over Adelaide te laten zien. We zien een prachtige zonsondergang over Gulf St. Vincent.
De eerste dag rijden we eerst naar Mount Lofty, een uitkijkpunt, waar je een groot gedeelte van Adelaide van grote hoogte kunt zien. Op het midden van de foto kun je de wetlands zien. Hier wordt ook zeezout gewonnen. Later op de dag zien we bergen met zeezout, wat toch wel een bijzonder gezicht is. We rijden door naar Hahndorf en de naam zegt het al. Hier settelden zich in de 19e eeuw een groot aantal Duitse leden van de Lutherse kerk. In zijn onschuld bestelt Gerrit een Hahnburger, bedoeld als "lichte lunch", maar we hadden het kunnen weten, want Duitsers houden van grote porties. Onder het genot van Beierse muziek wordt de Hahnburger bijna helemaal soldaat gemaakt. We waanden ons in Duitsland, maar de serveersters droegen nog net geen Dirndl. In Handorf vind je heel veel leuke winkels. Zo te zien zijn ze daar bij de tijd. Maar er zijn ook winkeliers die een bijzonder gevoel voor humor hebben.
De volgende dag rijdt Roger ons naar de Barossa Valley. Maar eerst zoeken we de Whispering Wall op. Dit is een dammuur, gebouwd in 1902. De muur is 140 meter lang en als je aan het ene eind zachtjes praat, kunnen ze het aan het ander eind woordelijk verstaan. Het is heel bijzonder om dat mee te maken. De Barossa Valley is een bekend wijngebied. De Duitse emigranten die zo rond 1835 naar Australie kwamen, hadden wijnstokken bij zich en zijn met de wijnbouw begonnen. Er zijn enkele wereldberoemde wijnhuizen, zgn. chateaux in de Barossa Valley. Ook hier moeten we aan de inwendige mens denken en we zorgen ervoor dat we nu echt een lichte lunch bestellen, want 's avonds gaan we uit eten met een aantal mensen. En wie raadt wat we daar hebben gegeten, kan een prijsje verdienen. Zoals gezegd, gaan we 's avonds uit eten. Een vriendin van Eileen is een Hollandse, Marietje en ze komt uit Tilburg. Zij zit naast Gerrit en haar man Terry, grootvader kwam uit Duitsland, zit naast Cuny. Aan de rechterkant van de tafel van l.n.r. Clyve, broer van Roger, Roger, de brouwer van zijn eigen bier, Eileen en haar schoonzus. Roger brouwt zijn eigen bier en heeft Gerrit ondertussen aangesteld als zijn apprentice, leerling. Samen met Eileen brengen we een paar uurtjes in Adelaide door. Eileen parkeert de auto bij een shopping centre en we gaan verder met de bus. Deze bussen rijden via de O-bahn. Van dit systeem zijn er twee in gebruik op de hele wereld. In Adealide dus en in Hamburg. Het is een Duitse vinding en we gaan er nog achter zien te komen, waar de 'O' staat. Zo gauw de bus vanaf de normale weg op deze baan komt, wordt de bus gestuurd door twee zijwielen, die dan uitklappen. De chauffeur zit dan met de armen over elkaar. Hij hoeft alleen maar gas te geven en te remmen. Adelaide is een gezellige en overzichtelijke stad. Er is veel groen, mooie oude gebouwen en er is veel aan kunst gedacht. We zien er zelfs de enige echte Ade Lisa, getooid in de kleuren van de twee plaatselijke football teams. De tijd in Adelaide zit erop, maar ook hier moeten we beloven snel terug te komen. De zijn nu in Perth. Hier blijven we 12 dagen en we gaan jullie ook van deze stad het een en ander vertellen.