Sydney - de eerste dag

Maandagmorgen om 8 uur vertrekken we met de trein naar Sydney. We reizen goedkoop met de seniorenpassen van Harry en Margriet. Voor AUD 2,50 kunnen we de hele dag reizen met het openbaar vervoer. Ja, dan kun je wel lachen.
Omstreeks 11 uur arriveren we bij een oud-inwoner van Gemert. Hij is een paar jaar ouder dan Gerrit en ze praten aan een door: over Gemert zoals het vroeger was en over de jongens die ze van vroeger kenne. Het is 3 uur als we weer vertrekken en tegen half zes arriveren we in Kirribilli, een voorstad van Sydney. Hier woont Elisabeth, een 5W vrouw, waar we drie nachten logeren. We worden gelijk al voor de leeuwen gegooid, want ze wil graag nassi eten en vraagt of wij dat kunnen. Samen gaan we naar de deli waar alle ingredienten kunnen worden ingeslagen. Gerrit gaat koken, en ook de 2 andere gasten, een jong Italiaans stel, schuiven aan. Het smaakt lekker.
volgende dag gaan we op pad om met de ferry de overkant te bereiken. Ver hoeven we niet te lopen, want we zitten zo'n 100 meter van de Harbour Bridge, en onder die brug moeten we op de ferry om in Darling Harbour te komen. Die Harbour Bridge is, naast het Opera House, kenmerkend voor Sydney en viert a.s. zondag zijn 75e verjaardag. Dan wordt van 3 uur 's morgens tot 11 uur 's avonds de brug afgesloten voor alle verkeer.We gaan dus met de ferry naar Darling Harbour en kopen kaartjes voor het Aquarium. Dit aquarium heeft de grootste collectie zeedieren van het land. Er zijn zo'n 11.0000 exemplaren van ruim 650 soorten en zij leven in een nagebootste habitat. Wat een prachtige vissen zien we daar, heel bijzondere, maar ook de barramundi, die we vorige week gegeten hebben en die we zo lekker vonden. Er zijn pinguins te zien, kreeften, allerlei vissen in heel veel kleuren. Ook Nemo en zijn vriendjes, maar ook deze gevaarlijke krokodil. We moesten er maar niet te dicht bij komen, want je weet maar nooit wat er kan gebeuren Op een gegeven moment zwemmen er zelfs haaien over ons heen. Niet eentje, nee het is een hele kolonie. Ook ontdekken we een grote mantelrog. Het is allemaal heel imposant.
Als we het Aquarium verlaten, gaan we eerst een paar rondjes met de monorail. zo zie je een stad eens van een andere kant: van boven. Als we bij de Town Hall uitstappen, gaan we eerst bij Mac Donalds binnen en bestellen een hamburger en een cappuccino. Dat smaakt best, want het is al half drie, dus de maag knort een beetje.
Ons doel is de Sydney Tower. Deze toren kwam in 1981 gereed. De toren is in totaal 305 meter hoog en de lift naar niveau 4 doet er 40 seconden over en dat is maar goed ook, want als er geen lift was, zou je 1474 treden op moeten lopen. Dat doen in september of oktober de fitste sporters van Sydney. zij liever dan ik. Als je naar beneden kijkt, zijn er toch nog veel hoge gebouwen, maar de auto's zijn zo klein en mensen zie je al helemaal niet lopen. Er wort gefilmd en gefotografeerd dat het een lieve lust is. En natuurlijk kunnen we dat niet allemaal llaten zien, dat zou te langdradig worden. Over draden gesproken: de 56 kabels die vanonder de platforms naar beneden gaan wegen elk 7 ton. als je ze achter elkaar zou leggen, dan zouden ze tot Nieuw Zeeland lopen. Het gebouw met de ronde, groene koepel is het QVB, oftewel het Queen Victoria Building. Dit was vroeger de levensmiddelenmarkt van Sydney. De markt werd aan het eind van de Eerste Wereldoorlog gesloten en was rond 1950 rijp voor de sloop. Na een restauratie van AUD 75 miljoen opende het QVB haar deuren in 1986 met meer dan 190 winkels. Het zijn allemaal erg luxe winkels. In een wensput zijn een steen van Blarney Castle en een beeld van Islay, de hond van Koningin Victoria en een van de Koningin zelf verwerkt.
Voor het gebouw staat een standbeeld van Queen Victoria. Dit beeld werd na een wereldwijde zoekactie in 1983 teruggevonden in een Iers dorpje, waar het had gelegen sinds het in 1947 was weggehaald van zijn plek voor het Ierse parlement.