Onze tweede dag in Sydney

Wat kunnen we zeggen over Sydney. Ik geloof dat het onze harten heeft gestolen. Wat een geweldige stad, zoveel mensen en zo relaxed. We gaan hier zeker nog eens naar terug. Als het niet tijdens deze vakantie is, dan op een later tijdstip.
Goed: Sydney, daar ga ik zo over vertellen. Voor we op weg gaan treedt Gerrit op als klusjesman en repareert het rolgordijnvan Elisabeth. We komen er niet helemaal achter sinds wanneer dat rolgordijn het niet meer doet en ook lijkt het moeilijk om een goede schroevendraaier te vinden, maar uiteindelijk lukt het toch en is Elisabeth weer helemaal gelukkig.
We nemen weer de ferrie naar de overkant, dit keer naar Circular Quai. Als we op de ferrie zitten zien we pakhuizen aan de overkant. Bij het ontwerp van de werven was een rattenwerende zeemuur inbegrepen, een reactie op de builenpest van 1900, die werd toegeschreven aan de ratten in de pakhuizen. Niet zo'n leuk praatje, maar de pakhuizen zijn wel een foto waard.
Op Circular Quai is het een drukte van belang. Nu scheelt het misschien dat het prachtig weer is en de mensen nog van de willen genieten, want de temperatuur is er ook naar Ja, en wat ga je dan doen als je in Sydney bent?????? Dan zoek je een MacDonalds op. zijn we verslaafd geraakt aan fastfood????? Nou, nee hoor, maar we hadden tegoedbonnen: 2 voor de prijs van 1. En eerlijk gezegd, smaakt het ook nog goed. Zelfs het ijsje was erg lekker en daar hadden we geen tegoedbonnen voor. dus helemaal cash betaald. Maar ja, een vakantie mag ook wat kosten.
Al slenterend proberen we toch DE opname van het Sydney Opera House te maken en ik geloof dat het ons met deze wel een beetje is gelukt. Wat een bijzonder en imposant gebouw is het toch. We zijn van plan het te gaan bekijken, maar eerst gaan we op zoek naar Cadman's Cottage.Deze eenvoudige zandstenen cottage is de oudste woning van Sydney. De cottage is vernoemd naar John Cadman, die in 1798 wegens paardendiefstal werd gedeporteerd. Tegen 1813 was hij opgeklommen tot stuurman van een houtschip, later van een regeringsschip. Cadman kreeg gratie en in 1827 werd hij scheepshoofdopzichter en verhuisde naar deze cottage met 4 kamers. In 1830 trouwde Cadman met Elizabeth Mortimer, ex-gestrafte die tot 7 jaar en deportatie was veroordeeld voor diefstal van een haarborstel. Ze woonden hier tot 1846. Cadman's cottage werd aan de rand van Sydney Harbour gebouwd, maar ligt nu als gevolg van landwinning een stuk van het water af.
We drinken wat op Argyll Terrace en dan volgt een behoorlijke wandeling naar Miller's Point. Hier nemen we eerst een kijkje in Garrison Church, maar dan hebben we toch trek in een lekker biertje en dat vinden we in de Hero of Waterloo. Dat is een oude en echte pub. Een schilderachtige herberg uit 1844. Het was de favoriete pleisterplaats van de soldaten van het nabijgelegen garnizoen. Als Cuny aantekeningen maakt in de Capitool Reisgids, vraagt de barjuffrouw of ze in de gids staan. Ja, want daarvoor hebben we dat hele stuk gelopen. Oh, dan willen jullie zeker de dungeons en de onderaardse tunnel wel zien. Of we dat willen.
Naar het schijnt ronselden zeekapiteins hier in deze pub bemanningsleden. Wie teveel dronk - ze werden ook wel eens een handje geholpen door drugs in het bier te strooien - werd gewoon door een valluik de kelder ingeduwd. Vandaar leidden tunnels naar de werven en de klaarliggende schepen. Als de nieuwe matrozen hun roes hadden uitgeslapen, waren ze al op volle zee. Ze zullen vast niet zo blij hebben gekeken als wij op deze foto.. Nu richtten we onze schreden naar het Opera House. Eerst er maar eens omheen gelopen en nog meer foto's gemaakt van het gebouw, maar ook van de uitzichten vanaf de terrassen. We boeken voor een rondleiding met een gids en komen zo heel wat te weten over dit bijzondere gebouw en zijn ontwerper, Jorn Utzon. Geen enkel gebouw lijkt op het Sydney Opera House. Hoewel het al ver voor de voltooiing bekend als Opera House is het veel meer dan dat: onder de befaamde zeilen gaat een complex van theaters en zalen schuil. De bouw was een architektonische uitdaging die 14 jaar in beslag nam. Aangezien de constructie uniek was en de problemen dus ook. Met een inzamelaktie werd AUD 900.000 bijeengebracht en een speciale loterij vulde de tekorten in het 102 miljoen AUD kostende projekt aan. Tegenwoordig is het een van de populairste attracties van de stad en een van de drukste centra voor uitvoerende kunsten ter wereld. Per jaar vinden hier zo'n 3000 evenementen plaats.
Als we weer buiten staan, proberen we nog eens Harry van Schijndel te bellen om hem te feliciteren met zijn verjaardag. En dit keer lukt het. We slenteren nu over de Writers Walk naar Circular Quai terug en nemen daar de trein naar Central Station. We willen in China Town gaan eten. Maar ook nu brengt de telefoon weer uitkomst, want Harry en Margriet bellen om te informeren of wij het wel naar onze zin hebben. tja, wat moet je dan zeggen????
Gerrit weet een goed adres om heel lekker Chinees te eten en we gaan op zoek naar de kelder waar diverse restaurantjes van Aziatische origine bij elkaar zitten, zodat het nog moeilijk wordt om wat uit te zoeken. Maar gelukkig lukt ons dat wel.
En nee, we hebben geen bordjes of bestek meegenomen naar huis.

Zo, hier zullen jullie het voor vandaag mee moeten doen. Het is hier al 10 over 1 's nachts, dus kindertjesbedtijd.