.jpg)
Ja, dat hebben we nu achter de rug, en wat zijn het fijne dagen geweest. Woensdag tegen de middag kwamen we in Nords Wharf aan. Tony had de boot al helemaal vaarklaar gemaakt en ook de crabtraps waren gebruiksklaar. Al gauw hadden we een vaste routine. 's Morgens voeren Tony, als kappie en Margriet als boegbeeld en Gerrit als scheepsmaatje uit om de traps uit te zetten. Tony wist precies waar we later moesten
kijken of er al krabben gevangen waren. Ze kwamen dan terug naar het huis om te ontbijten en dan mocht Cuny ook mee. Eerst de traps controleren en de gevangen krabben eruit halen. De krab op deze foto is een vrouwtje, dat vol zit met kuit. Dat kun je zien aan de sponsachtige, gele massa aan het onderlijf van de krab. Die hebben we teruggegooid, want wie de jeugd heeft,heeft de toekomst. We willen over een paar jaar zeker nog eens gaan vissen. Cuny heeft naast heel veel wijting ook een keer een zonnevis en een inktvis gevangen. Die inktvis spoot gelijk en Cuny was helemaal nat, maar de inktvis zat niet vast genoeg en verdween onder water.
En zo zien de mannetjeskrabben er van boven en van onderen uit. Prachtige blauwe kleuren. In totaal hebben we 39 krabben gevangen en wat is het een karwei om daar het vlees uit te halen. Zaterdag kwamen Eugenie en Ian, de dochter en schoonzoon van Harry en Margriet, met hun buren en hebben we van al dat heerlijks kunnen smullen. Er was ook nog kreeft
en Harry heeft Cuny geleerd hoe ze die moet bereiden. We hadden tijdens de lunch dus keus uit wijting, die we zelf hadden gevangen, kreeft en krab. Waar krijg je dat allemaal voorgeschoteld tijdens je vakantie?? Ja, aan Lake Macquarie.
. Van gemeentewege hadden we wel toezicht. Allereerst moesten we een visvergunning hebben, maar die is niet gecontroleerd, maar op en bij de aanlegsteiger zat ook een onbezoldigd ambtenaar, in de vormvan een pelikaan, om te controleren of we de kleine vissen wel teruggooiden.
Zoals gezegd, hadden we prachtig weer. Alleen begon het zaterdagavond erg hard te waaien en te regenen en dat ging de hele nacht door.
Ook de hele zondag regende het, maar niet getreurd. We hadden genoeg te lezen en te puzzelen bij ons. Eugenie en Ian kwamen achter in de middag om de spullen van de buurkinderen op te halen. Die hadden eigenlijk ook de hele dag weer zullen komen, maar door de regen ging dat niet door.
Een van de gasten was Fred, 97 jaar. Ongelooflijk. Hij ziet nog zonder bril, dichtbij of veraf. Fred woont nog op zichzelf, kookt zelf en verbouwt zijn eigen groenten. een gezellige gast, die heel veel wist te vertellen over de natuur, maar ook over de tijd van vroeger..jpg)
En zo zagen we de zon ondergaan op alle andere avonden. Een geweldige tijd, voor herhaling vatbaar. En zulke gastvrije mensen. De bungalow is van Tony en we kunnen gebruiken wat we willen en dan willen ze nog van geen dankjewel horen.
3 comments:
ik kan maar één ding zeggen: WOW!!!! Corine
Hoi, fijn dat jullie weer terug zijn. Leuk om weer te lezen hoe het was. Hoe moet het dadelijk als jullie weer thuis zijn?????
Gewoon een gehaktbal met stamppot???
Geniet er nog maar van!
Liefs van ons xxxxx♥♥xxxx
Hoi Cuny en Gerrit,
wat een geweldige reis tot nu toe en wat zien en doen jullie veel. Ik ben in 1998 in Australie geweest, maar kun je je nu voorstellen dat ik nog steeds een beetje heimwee heb.......
Als ik jonger was ging ik misschien wel emigreren daar naar toe. En die zonsondergangen daar, die herinner ik me ook nog goed. Elisabeth Cannegieter was ook mee naar Suriname, een leuk mens met een bijzonder soort humor. Groetjes, Cocky.
Post a Comment