eworden. 's Morgens brengt Harry, die weer mag autorijden van de dokter, ons naar de haven en zet ons bij de ferry af. Dieligt alop ons te wachten en brengt ons snel naar de overkant van de rivier de Hunter, naar het schiereiland Stockton. Daar worden we al gauw verrast door het volgende bord:
Ja, Pirate Point staat er geschreven. In de tijd van de eerste bewoners van Australie was het hier soms nogal een gevaarlijke bedoening. Hier op de pier in Newcastle zijn verscheidene schepen gestrand nadat ze gekaapt waren door piraten. die piraten waren ontsnapte gevangenen. soms werden ze gegrepen, maar heel vaak verdwenen ze in de bush. Van de piraten die gegrepen werden, moesten twee het voortaan zonder hoofd doen en een groot aantal anderen werd verbannen naar een onbewoond eiland, nadat ze zware lijfstraffen hadden gehad.
Maar niet alleen door piraterij leden schepen schipbreuk. In 1904 liep de Adolphe op de kust. D
it schip was nog maar 2 jaar oud. Toen het uit Antwerpen vertrok zag het er zo uit:
it schip was nog maar 2 jaar oud. Toen het uit Antwerpen vertrok zag het er zo uit:maar vandaag, 9 maart 2007 ligt het er niet zo florisant bij:
We zijn weer teruggelopen en hebbe
n wat in Stockton rondgewandeld. In een coffeeshop - nee geen angst, we zijn niet plotseling allerlei gekke dingen gaan proberen, we zijn per slot van rekening in een Engelssprekend land en als je daar ergens gaat koffie drinken, dan heet die lokaliteit een coffeeshop - drinken we koffie en cappuccino en we bestellen er een broodje gezond bij. We krijgen gezelschap van een jongeman, die vraagt of de stoel naast Gerrit nog vrij is, want hij wacht op zijn bestelling. Goed, we komen aan de praat en hij vraagt waar we vandaan komen. Als hij hoort dat het Nederland is, vraagt hij of Nederlands erg op Duits lijkt. Hij wil graag zijn Duits oefenen. Zijn moeder is vanuit Roemenie naar Australie geemigreerd en zij spreekt Duits. We praten over van alles en Cuny vaagt hem of zijn lunch niet koud wordt. Oh, het is alleen maar een sandwich, zegt hij. Hij vindt het leuker om Duits met ons te praten tijdens zijn lunchpauze.
n wat in Stockton rondgewandeld. In een coffeeshop - nee geen angst, we zijn niet plotseling allerlei gekke dingen gaan proberen, we zijn per slot van rekening in een Engelssprekend land en als je daar ergens gaat koffie drinken, dan heet die lokaliteit een coffeeshop - drinken we koffie en cappuccino en we bestellen er een broodje gezond bij. We krijgen gezelschap van een jongeman, die vraagt of de stoel naast Gerrit nog vrij is, want hij wacht op zijn bestelling. Goed, we komen aan de praat en hij vraagt waar we vandaan komen. Als hij hoort dat het Nederland is, vraagt hij of Nederlands erg op Duits lijkt. Hij wil graag zijn Duits oefenen. Zijn moeder is vanuit Roemenie naar Australie geemigreerd en zij spreekt Duits. We praten over van alles en Cuny vaagt hem of zijn lunch niet koud wordt. Oh, het is alleen maar een sandwich, zegt hij. Hij vindt het leuker om Duits met ons te praten tijdens zijn lunchpauze.Opeens zegt hij: sorry, ik heb me niet eens netjes voorgesteld. Mijn naam is Christoph, in het kort Chris. Wij stellen ons ook netjes voor en we praten door over van alles en als hij eindelijk vertrekt, vraagt hij of wij zijn sandwich willen hebben, want die kan hij toch niet voor vanavond opeten. We wisselen emailadressen uit. Hij zal er spoedig een aanmaken en dan gaan we in het Duits corresponderen.
Met de Ferry gaan we terug naar Newcastle en gaan proberen wat interessante gevels op de foto te zetten. Dit is de School of Arts van 1875
En dit het gebouw van David Jones
groot warenhuis
1908-1920
Nadat we even op eenbankje in de zon hebben gezeten, besluiten we de Wolfes
treet te beklimmen. en dat is niet overdreven, want het stijgt enorm, maar we redden het.
treet te beklimmen. en dat is niet overdreven, want het stijgt enorm, maar we redden het.We gaan Christ Church Anglican Cathedral bezoeken. Een bijzondere kerk, maar het uitzicht is er ook heel bijzonder.
In 1817 is de eerstesteen voor de bouw van de kathedraal gelegd. De bouw heeft 70 jaar geduurd, maar al gauw was het gebouw toe aan renovatie. Er wed weer een eerste steen gelegd en nu duurde het 43 jaar voor debouw af was. In 1974 is een groot gedeelte van het dak door een storm weggeblazen en op 28 december 1989 bij de aardbeving werd de kathedraal zwaar beschadigd. De restauratie begon in 1995 en was voltooid in 1997.
Nu een foto om te laten zien hoe het hoogteverschil op verschillende punten in de stad is.
We gaan met de gratis bus terug tot Klosters en lopen via Gordon Ave en Dumaresq terug naar de Samdonstreet. Tony en Jane Murphy komen voor dinner. Het is geen dinnerparty, volgens Harry, maar het ziet er wel zo uit. We zitten eerst een uurtje aan de bar en kletsen bij over van alles en nog wat. Dan kunnen we aan tafel en we krijgen zoveel lekkers voorgeschoteld: garnalen in kerriesaus, gebakken zalm en een gefrituurde tropische vis - zal de naam de volgende keer noemen, ben hem nu even kwijt -, herlijke Jasmijnrijst met verschillende kleuren paprika, spruitjes!!!!!!,maiskolfjes en een grote kom sla. Het een is nog lekkerder dan het ander. Leve de loopband.
No comments:
Post a Comment