Tanilba House

Vandaag had ik een afspraakje in Stockton. Ik zou daar om half elf een 5W vrouw ontmoeten.Ik kende haar niet maar ze had een beetje beschreven hoe ze eruit zag.Ik was het alweer een beetje vergeten, maar ja Stockton is nu niet bepaald Sydney Central, dus we zouden elkaar vast wel herkennen..
En dat was ook het geval. Maar om daar te komen moest ik wel eerst met de ferry de Hunter River oversteken Al varend heb je dan een prachtig gezicht op Nobby's Head. Marilyn, want zo heet ze, wist veel van de omgeving en ze stelde voor om naar Tanilba House aan Tanilba Bay te rijden. Het was ondertussen behoorlijk drukken geworden.
Voor Tanilba House zijn wat orientatie borden en daar kon ik heel veel over Tanilba House en de direkte omgeving lezen. Deze twee druktemakers zorgden voor wat leven in de brouwerij. Tanilba House is in 1831 gebouwd voor Lt. William Caswell. Het werd gebouwd door gevangenen, zoals zoveel oude gebouwen in Australie. Het huis wordt bewoond door Helen Tayler. Zij en haar man kochten het om te voorkomen dat het afgebroken zou worden.
We hebben er geluncht, maar de eigenares vertelde wel, dat als je teveel glaasjes jenever hebt gedronken, je dan een grote kans zou hebben om de geest van de overleden gouvernante tegen te komen. Wij hebben het dus maar bij ham- en cornedbeefsandwiches gehouden, met koffie als drankje.
Rondom het huis ligt een mooie tuin en als je op de veranda zit dan zie heel veel van deze bromelia's in de bomen groeien. Het huis is een museum, maar wel een laagdrempelig museum. Je kon zelfs een kijke in de keuken nemen, waar ondertussen de lunches werden klaar gemaakt.
Toen we alles goed hadden bekeken reed Marilyn naar Lemon Tree Passage. We besloten via de Mangrove Board Walk naar een leuke tearoom te wandelen. Je had er grote kans daar nog koala's in het wild te zien.
Maar dat is me toch niet gelukt. Wel een mooie foto van deze vogel kunnen maken. Volgens Marilyn is het een Black Face Shrike. Een shrike is een klauwier, dus dat weet ik ook alweer. In de tearoom ontmoetten wen een vriendin van Marilyn n we besloten dat het toch een beetje te warm voor koffie was. IJskoffie, dat werd het. Het ijs was al bijna helemaal gesmolten voor we ons glas water op hadden, maar het was toch wel lekker. Op weg naar de auto zagen we het volgende tafereeltje. 2 vrouwen waren de vis, die ze gevangen hadden, aan het schoonmaken
Dit allemaal onder toeziende ogen van zowel erg grote pelikanen als een legertje meeuwen.
Het werd ondertussen tijd om weer richting Stockton te gaan. Het begon ondertussen te onweren en heel hard te regenen, maar dankzij de paraplu van Marilyn kwam ik toch droog thuis, waar me weer een kostelijke maaltijd wachtte. Een salade van kreeft, met daarbij aardappel- en koolsalade, een gekookt eitje, een heerlijke saus en naanbrood.