Tuesday, February 27, 2007

Indrukwekkend






Ja, dat kan zeker gezegd worden van maandag, 26 februari. We moeten vroeg op, om 5 uur, want om half zeven komt een busje ons halen voor een bezoek aan het Oorlogsmuseum en de militaire begraafplaats in Katchanaburi. Daar zijn we erg van onder de indruk. Zoveel jonge mannen die er het leven hebben gelaten. We bezoeken alleen de militaire begraafplaats, waar de burgers, die slachtoffer werden van de Birmaspoorweg. In het museum zijn ook nog een aantal displays geschonken door de Nederlandse Ambassade in Bangkok, en dat doet je dan toch wel wat in zo'n ver land in het nederlands te kunnen lezen wat er allemaal is gebeurd.



Een uurtje later rijden we naar DE brug. Ja, de brug over de rivier Kwai. Ondanks dat het daar erg druk is met toeristen en dus ook met souvenirstalletjes en mensen die kaarten verkopen, kunnen we toch op ons gemak over de brug lopen en net zo veel filmen en foto's maken als we willen. De rivier geeft een beetje het beeld zoals Cuny zich een rivier in Azie heeft voorgesteld.



We moeten op een platform gaan staan, want er komt een trein aan. Vol met toeristen natuurlijk, maar volgens onze gids is dit een normale treinverbinding. We vertrekken in het busje naar Thakili (ben niet helemaal zeker van de schrijfwijze) en daar stappen we op de trein. Onze gids vertelt ons dat de linkerkant de beste kant is en we zijn hem erg dankbaar voor deze tip. Want hij heeft helemaal gelijk. Nadat de trein bij een paar stationnetjes is gestopt, gaat hij opeens erg langzaam rijden. We zijn aangeland op de gevaarlijke bocht, waar maar net zoveel ruimte is als de trein breed is. Gelukkig filmt Gerrit dit uitgebreid, want op de foto komt het niet uit. We zijn er van onder de indruk.



In Whang Po stappen we uit en gebruiken de lunch in een leuk restaurant. Het smaakt voortreffelijk. Het busje komt ons weer ophalen en brengt ons naar de Tijger Tempel. Dit is een opvangcentrum voor tijgers, gesticht door een Boeddhistische monnik. Hij is begonnen met 1 tijger, maar ondertussen zijn er al heel veel. We wandelen naar het tijgerravijn. Hier liggen wel 12 tijgers in de zon. Wel aan een ketting maar we mogen er zo bij komen. Een vrijwilligster neemt je mee aan de hand en een andere maakt foto's van je. In allerlei standen, de tijgers zowel de mensen. Je mag de tijgers aaien en er nog net niet op gaan zitten. Opeens voelt Cuny iets op haar rug. De tijger heeft met zijn staart liggen zwaaien. Watdoet hij nou? zegt ze. Oh, antwoordt het meisje: Dat doet-ie anders nooit hoor.!?!?! Gerrit laat zich filmen, Wat een waaghalzen zijn we toch. Dat het toch geen ongevaarlijke dieren zijn, blijkt even later. Een van de vrijwilligers krijgt een haal van een tijger over haar arm. Grote krassen. De monnik, die het voor het zeggen heeft, komt erbij en probeert de tijger tot rust te krijgen. Dat lukt enigszins en dan wil hij met de tijger mediteren, maar daar heeft meneer, of mevrouw duidelijk geen zin aan. We verlaten het ravijn terwijl de monnik nog met de tijger bezig is. Gaan dan naar de kooien waar ze 's nachts verblijven. Daar ligt een moedertijger met twee welpjes. Leuk om te zien. Ook hier stapt een jonge monnik de kooi binnen om de moeder met de welpjes te laten spelen. Het is onvoorstelbaar. Geen stokken bij zich of wat voor afweermiddel dan ook.


Eenmaal bij de bus gaan we onze handen wassen. Omdat het een Boeddhistische tempel is, moeten we onze schoenen uitdoen en slippers aantrekken. Handen wassen is wel nodig, want wat zijn ze smerig. We kopen een fles water, dat is toch maar het beste voor de dorst.


We rijden terug naar Bangkok en als we daar eenmaal zijn, wordt eerst de groep Zweden bij hun hotel afgezet. En dan begint de pret. Rush hour, zegt de gids. Op z'n Nederlands betekent dat spitsuur, maar of de uren in Thailand anders zijn dan in Nederland?? Voor dat kleine stukje naar het hotel van de Australiers hebben we al meer dan 1 uur nodig. Nou ja, we zitten droog en we komen veilig aan in ons hotel.

3 comments:

Anonymous said...

Hallo Cuny (en partner), Inge hier. Wat geweldig daar! Die tijgertempel heb ik volgens mij iets over gezien op de t.v. Tja, echt aaien is natuurlijk alleen aan de gelukkigen onders ons! Leuke verslagen om te lezen! Ik blijf jullie volgen en geniet mee van een afstand.

Corine said...

dit is even een test om te kijken of dit bericht overkomt..

H.W.G. Van der Hoeven said...

Zo, moeders is al aardig bijgekleurd!